Παρασκευή, 28 Απριλίου 2017

Σήμερα


photo from Pinterest 

Σήμερα όταν γυρίσεις σπίτι μας, θα σε πάρω μια μεγάλη αγκαλιά και θα σε κρατήσω για ώρες στα χέρια μου.
Θα σε κρατήσω για ώρες αγάπη μου. Θα σε κρατήσω και θα αφεθώ στην αγκαλιά σου. Θα αφεθώ και θα νιώσω τα χεράκια σου γύρω από τον λαιμό μου, θ' ακούσω την φωνούλα σου να μου λέει "Μανούλα, σ'αγαπώ!" και θα νιώσω για ακόμα μια φορά, ο πιο τυχερός άνθρωπος του κόσμου.
Ο άνθρωπος που κρατάει όλο τον κόσμο στα χέρια του.
Ο άνθρωπος που το παιδί του είναι καλά. Που το παιδί του δεν έχει βγει σε ανακοίνωση του Amber Alert, που δεν νοσηλεύεται σε κάποιο νοσοκομείο, που δεν "κοιμάται" σε κάποιο κοιμητήριο...
Και θα σκεφτώ αγάπη μου πως η ζωή είναι γλυκιά και όμορφη και ΤΟΣΟ γενναιόδωρη μαζί μου.
Πως η ζωή, μου χαρίζει το σήμερα και μόνο το σήμερα και πως αυτό είναι το πιο σημαντικό από όλα.

{με αφορμή τον χαμό της μικρής Στέλλας}

Σας φιλώ

Βρείτε με σε
FACEBOOK  
και 

INSTAGRAM

Τετάρτη, 26 Απριλίου 2017

Μικρή βιβλιοφάγος: Ένα τελευταίο γράμμα


Γεια σας και χαρά σας.
Σε ένα ντουλάπι του σπιτιού μου, υπάρχουν ακόμα φυλαγμένα κουτιά με γράμματα.
Από πολύ μικρή και για αρκετά χρόνια, αλληλογραφούσα με φίλους και συγγενείς επειδή λόγω της δουλειάς του πατέρα μου, αλλάζαμε συνεχώς τόπο διαμονής.
Τα γράμματα τα περίμενα κάθε φορά με μεγάλη ανυπομονησία, την οποία είναι αλήθεια, πως πολλές φορές τώρα πια την νοσταλγώ.
Το βιβλίο "'Ενα τελευταίο γράμμα" του  Αντώνη Παπαθεοδούλου και της Ίριδας Σαμαρτζή από τις εκδόσεις Παπαδόπουλος, με πήγε πίσω σε εκείνη την όμορφη εποχή.
Ο κύριος Κώστας ο μοναδικός ταχυδρόμος ενός μικρού νησιού, σε μια εποχή που το τηλέφωνο και το ίντερνετ δεν έχουν κάνει ακόμα την εμφάνισή τους, μεταφέρει με ιδιαίτερη ευαισθησία και αγάπη τα γράμματα στους κατοίκους της περιοχής που τα περιμένουν πως και πως.
Γράμματα με χαρμόσυνες ειδήσεις, αλλά και άλλα με λιγότερο ευχάριστα μαντάτα, φτάνουν μέσω του κυρίου Κώστα, ακόμα και στις πιο απομακρυσμένες περιοχές του νησιού.
Τα χρόνια περνούν, και η τελευταία μέρα στη δουλειά για τον καλό μας ταχυδρόμο, είναι γεγονός.
Ο κύριος Κώστας, καλείται  να μεταφέρει ένα τελευταίο γράμμα που δεν έχει αποστολέα ή παραλήπτη, παρά μόνο το όνομα μιας παραλίας...





Ένα βιβλίο γραμμένο με ευαισθησία, το οποίο μεταφέρει τα παιδιά σε άλλες εποχές μιλώντας τους για την αγάπη και την δοτικότητα, για την προσφορά και την σημασία της αναγνώρισης.
Η εικονογράφηση της Ίριδας Σαμαρτζή για ακόμα μια φορά, καταφέρνει να δημιουργεί όμορφες εικόνες που σε ταξιδεύουν και σε βάζουν κι εσένα μέσα στην ιστορία του βιβλίου.
Το "'Ενα τελευταίο γράμμα", πριν ακόμη κυκλοφορήσει στην Ελλάδα κέρδισε το Διεθνές Βραβείο Εικονογραφημένου βιβλίου Compostela, ανάμεσα σε 240 έργα από 24 χώρες της Ευρώπης, της Αμερικής και της Ασίας. Επίσης  κυκλοφορεί και σε όλες τις γλώσσες της Ιβηρικής Χερσονήσου (ισπανικά, πορτογαλικά, καταλανικά, βασκικά, γαλικιανά).

Σας φιλώ

Βρείτε με σε
FACEBOOK  
και 

INSTAGRAM

Το post αυτό έγινε σε συνεργασία με τις εκδόσεις Παπαδόπουλος.

Δευτέρα, 24 Απριλίου 2017

Ο κλέψας του κλέψαντος


photo from Pinterest

Γεια σας και χαρά σας!
Σήμερα θέλω να μοιραστώ μαζί σας, τις σκέψεις μου περί κλεψιάς και πνευματικής ιδιοκτησίας.
Περί του διαδικτύου και της απίστευτης ευκολίας που παρέχει στον καθέναν από μας, να παίρνει και να κάνει δικά του, κείμενα και εικόνες που με τόσο κόπο κάποιος άλλος δημιούργησε.  
Όλα μου τα κείμενα τα αγαπώ το ίδιο. Είναι τα πνευματικά μου παιδιά, είτε μιλάνε για συναισθήματα, είτε μιλάνε για συνταγές.
Αυτό μου το κείμενο που έχει γραφτεί το 2015 (και το οποίο, τι καλά, άρεσε πολύ...), πάρθηκε από το blog μου χωρίς ποτέ να ερωτηθώ, χωρίς ποτέ εγώ να το γνωρίζω και τοποθετήθηκε σε sites και blogs χωρίς καν να υπάρχει ενεργή παραπομπή που να οδηγεί τον αναγνώστη στην πηγή από την οποία επάρθει.
Προχτές λοιπόν, ξανάπεσα τυχαία πάνω του μέσα από μια αναδημοσίευση σε γνωστή μαμαδοομάδα (Δεν είμαι τέλεια μαμά), η οποία φυσικά δεν αναδημοσίευσε αρχικά το πρωτότυπο, μιας κι από εκεί που το πήρε (βλ.Babyradio.gr), δεν υπήρχε ενεργό link. Μόλις τους επισήμανα το θέμα και προς τιμήν τους, άλλαξαν την δημοσίευση, στηρίζοντας έτσι τα πνευματικά μου δικαιώματα και τον προσωπικό μου κόπο και χρόνο.
Επικοινώνησα τέλος και με το εν λόγο site, το οποίο μετά από 2 ολόκληρα χρόνια είχε την ευγενή καλοσύνη να βάλει την σωστή παραπομπή κάτω από το κείμενο μου.
Και ερωτώ αγαπημένοι μου: Σε μια εποχή που τα πάντα γύρω μας καταρρέουν, που η παραβατικότητα έχει ενταχθεί τόσο φυσικά στην καθημερινή μας ζωή, που οι συνθήκες διαβίωσής μας είναι για τα μπάζα, τι είναι αυτό που τελικά μένει και για το οποίο είναι καλό να αγωνιστούμε;
Τι είναι εκείνο το οποίο μπορεί να μας κρατήσει ζωντανούς;
Η αγάπη, η εντιμότητα, η αλήθεια, ο αυτοσεβασμός, η ειλικρίνεια. Χωρίς αυτά είμαστε ήδη νεκροί και πολύ απλά δεν το γνωρίζουμε.
Φαντάζομαι πως οι περισσότεροι γνωρίζετε πως πριν από μερικές μέρες μας κλέψανε το σπίτι.
Και ναι, νιώσαμε χάλια, στεναχωριθήκαμε, πικραθήκαμε, μα σχετικά γρήγορα το ξεπεράσαμε.
Η κλεψιά όμως των πνευματικών μου δικαιωμάτων, μου κόστισε πολύ περισσότερο.
Και ναι. Όσο μπορώ, θα βάζω στην άκρη την ανταγωνιστικότητά μου, την κτητικότητα και τον εγωκεντρισμό μου και θα στηρίζω τους ανθρώπους και τα έργα τους σαν να ήτανε δικά μου. Θα τους στηρίζω έτσι όπως θα ήθελα να κάνουν αυτοί για μένα.
Και θα μιλώ και θα διεκδικώ τα νόμιμα και θα αγωνίζομαι για την αλήθεια, σε έναν κόσμο που αγαπά πολύ το ψέμα. Μα πιστέψτε με. Δεν έχω τίποτα καλύτερο να κάνω.
Άλλωστε τώρα πια, είναι η μοναδική προίκα που έχω να δώσω στο παιδί μου.

Σας φιλώ

Βρείτε με σε
FACEBOOK  
και 

INSTAGRAM

Παρασκευή, 21 Απριλίου 2017

Ζωή: ένα όνομα γιορτή


Από παιδί θυμάμαι πως δεν μου άρεσε καθόλου το όνομα μου.
Ζωή. Λίγο. Μόνο τρία γράμματα. Τι να σου κάνουν τρία γράμματα… Ενώ Αλίκη, Ιζαμπέλα, Ναταλία, Αλεξάνδρα. Όσο να πεις, τα ‘χουν τα γράμματά τους.
Άσε που κανένας δεν θυμόταν την γιορτή μου κι έτσι δεν γιόρταζα σχεδόν ποτέ.
Και ήρθε μια μέρα που το άκουσμα του ονόματός μου, μου 'φερε δάκρυα στα μάτια.
Ζ Ω Η
Αυτό που μου χαρίζει το γέλιο της κόρης μου και η αγκαλιά του αγαπημένου μου.
Αυτό που μου δίνουν απλόχερα οι φίλοι μου.
Αυτό που ψάχνω να βρω στις στιγμές.
Αυτό που νιώθω, όταν ο ήλιος λούζει το πρόσωπό μου κι αέρας ψιθυρίζει στ’αυτιά μου.
Αυτό που αναζητώ στα όνειρά μου.
Αυτό που με κάνει να χαμογελώ και να ελπίζω.
Ζωή, το όνομά μου.

Σας ευχαριστώ πολύ όλους για τις ευχές και την αγάπη σας! Σας ευχαριστώ πολύ που κάνετε αυτήν την μέρα ξεχωριστή για μένα!

Σας φιλώ

Βρείτε με σε
FACEBOOK  
και 

INSTAGRAM



Τετάρτη, 19 Απριλίου 2017

Το Πάσχα μας


Καλημέρα και χρόνια σας πολλά!
Πώς είστε, πώς περάσατε;
Εμείς φύγαμε για μερικές μέρες εκτός Αθηνών και πήγαμε στην Νότια Εύβοια σε ένα παραθαλάσσιο χωριουδάκι, τον Αλμυροπόταμο. Ένα γραφικό και ήσυχο μέρος, το οποίο είναι συνδεδεμένο με πολλές παιδικές μου αναμνήσεις μιας και εκεί ήταν το εξοχικό σπίτι του παππού και της γιαγιάς όπου και πέρασα τα πρώτα μου παιδικά καλοκαίρια.
Ήταν πολύ όμορφη η απόδρασή μας. Μαζευτήκαμε οικογενειακώς μετά από καιρό και πήγαμε στον επιτάφιο στην εκκλησία του χωριού, είδαμε το κάψιμο του Ιούδα, πετάξαμε φαναράκια ψηλά στον ουρανό, κάναμε μια εκδρομή στα Δρακόσπιτα και στο Κάστρο της Καρύστου, φάγαμε και ήπιαμε πολύ, ταΐσαμε τις πάπιες, είδαμε νεογέννητα χελωνάκια, ανταλλάξαμε δώρα, κάναμε μεγάλες βόλτες δίπλα στη θάλασσα, ψάξαμε για κρυμμένα πασχαλινά αυγά, μαζέψαμε κοχύλια, γελάσαμε, ζωγραφίσαμε, μαζέψαμε λουλούδια, αράξαμε, χαρήκαμε την φύση και ο ένας τον άλλον και κάναμε όνειρα για τις καλοκαιρινές μας διακοπές!































Σας φιλώ

Βρείτε με σε
FACEBOOK  
και 

INSTAGRAM

Παρασκευή, 14 Απριλίου 2017

Πασχαλινά καλαθάκια από αυγοθήκες



Για σας και χαρά σας!
Ένα πασχαλινό δώρο της τελευταίας στιγμής είναι αυτά τα πολύ όμορφα και εύκολα στην κατασκευή τους καλαθάκια, τα οποία μπορείτε να γεμίσετε με κουλουράκια και σοκολατάκια, χαρίζοντάς τα στους αγαπημένους σας!

Πιστεύω πολύ στην αξία της ανακύκλωσης, και πάντα χαίρομαι πολύ όταν καταφέρνω να επαναχρησιμοποιήσω κάτι  που θεωρητικά είναι πια άχρηστο.
Αυτή τη φορά, έφτιαξα κουτάκια, για να βάλω μέσα πασχαλινά γλυκάκια και δώρα, με παλιές αυγοθήκες!
Ήταν πολύ εύκολο και φυσικά πολύ οικονομικό. Η αλήθεια είναι πως είχα και πολύ καλό βοηθό!!
Την Χριστίνα!! Η οποία διάλεγε τα χρώματα στις κορδέλες, τα αυτοκόλλητα, και τους μαρκαδόρους...

ΥΛΙΚΑ
  • παλιές αυγοθήκες 
  • αυτοκόλλητα
  • χρωματιστό χαρτί ή χαρτί περιτυλίγματος
  • μαρκαδόρους
  • κολλά στικ
  • κορδέλες
  • χρωματιστό χορτάρι απο χαρτί
  • πασχαλινά στολίδια

ΕΚΤΛΈΣΗ

1.Αφαιρούμε το αυτοκόλλητο απο το μπροστινό μέρος του κουτιού (εάν υπάρχει)
και στην θέση του κολλάμε (αφού πρώτα μετρήσουμε τις διαστάσεις) ένα χρωματιστό χαρτί της αρεσκείας μας.



 2. Αφού κάνουμε το ίδιο και στην εσωτερική πλευρά του κουτιού, το γεμίζουμε με το χάρτινο χορτάρι.




3.Τοποθετούμε μέσα αυτά που θέλουμε να δωρίσουμε, (εγώ έβαλα σοκολατένια αυγουλάκια, κεριά σε πασχαλινά σχήματα, κουλουράκια κι άλλα επίκαιρα) και κλείνουμε με τις κορδέλες και τα στολίδια της αρεσκείας μας!





4. Τα δωράκια μας είναι έτοιμα να χαριστούν!





Πολλές ευχές για καλό Πάσχα και καλή Ανάσταση σε όλα τα επίπεδα!


Σας φιλώ

Βρείτε με σε
FACEBOOK  
και 

INSTAGRAM