Πέμπτη, 26 Φεβρουαρίου 2015

Μικρές χαρές : Θέατρο


Το τελευταίο διάστημα βλέπω πολύ θέατρο.
Η σχέση μου μαζί του κρατάει πολλά χρόνια!
Ο μπαμπάς μου με πήγαινε σχεδόν κάθε Κυριακή, όταν ήμουν μικρή. Ακόμα θυμάμαι μια από της πρώτες παραστάσεις που είχα δει και η οποία με είχε κυριολεκτικά μαγέψει… “Το κοριτσάκι με τα σπίρτα”… Την θυμάμαι με κάθε λεπτομέρεια!
Θυμάμαι το συναίσθημα που ένιωσα όταν χτύπησε το τρίτο κουδούνι και άνοιξε η αυλαία…
Σαν να βρέθηκα στην χώρα του Ποτέ. Σαν να ήμουν η Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων και να βρέθηκα ξαφνικά σε έναν κόσμο μαγικό!!
Από τότε το θέατρο είναι η μεγάλη μου αγάπη.
Το γεγονός πως μπορώ και πηγαίνω σχεδόν κάθε βδομάδα, μου δίνει μεγάλη χαρά!
Τους τελευταίους μήνες έχω δει αρκετές παραστάσεις. Άλλες καλές, κι άλλες όχι.
Όμως το ότι βρίσκομαι για δυο ολόκληρες ώρες καθισμένη σε μια αίθουσα και κάποιος μου λέει ένα παραμύθι, με κάνει να αισθάνομαι υπέροχα!
Είναι η δική μου μικρή χαρά!

Σας φιλώ

7 σχόλια:

  1. Δυστυχώς τα τελευταία χρόνια το μόνο θέατρο που καταφέρνω να δω είναι παιδικό, χωρίς βέβαια αυτό να σημαίνει πως δεν έχω δει εκπληκτικές δουλειές! Να περνάς πάντα καλά Ζωή και να αφήνεσαι σε αυτό το υπέροχο ταξίδι των παραμυθιών...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μ’αρέσει κι εμένα πολύ, το καλό παιδικό θέατρο!
      Χαίρομαι που πας παρέα με τα παιδιά σου.
      Σε φιλώ

      Διαγραφή
  2. πες μας τις καλές παραστάσεις που σου άρεσαν...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Πράγματι το θέατρο έχει τη δική του μαγεία!!Κάθε χρόνο θα δούμε σίγουρα κάποιες παραστάσεις!!Για πες κάποια που σου άρεσε...Καλημέρα Ζωή!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ιωάννα μου, θα σου πω μερικές παιδικές παραστάσεις, όπως “Η κούκλα που είχε δυο μαμάδες”, και ” Ο κύριος Κιχ και η επιστροφή της χαμένης σφραγίδας”, μιας και οι περισσότερες από αυτές που μου άρεσαν από το θέατρο για ενήλικες, έχουν τελειώσει.

      Διαγραφή